Η εβδομαδιαία ανάπαυση των εργαζομένων δεν χορηγείται υποχρεωτικά ανά έξι μέρες, σύμφωνα με το ΔΕΕ

Print Friendly and PDF

 

Η εβδομαδιαία ανάπαυση των εργαζομένων δεν πρέπει να χορηγείται υποχρεωτικά την ημέρα που έπεται έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας, έκρινε σήμερα το ΔΕΕ επί υποθέσεως Πορτογάλου εργαζόμενου σε καζίνο.

Συγκεκριμένα το ΔΕΕ αποφαίνεται ότι το δίκαιο της Ένωσης δεν επιβάλλει η ελάχιστη περίοδος ανάπαυσης να χορηγείται το αργότερο την ημέρα που έπεται περιόδου έξι συνεχόμενων ημερών εργασίας, αλλά εντός κάθε περιόδου επτά ημερών.

Το Δικαστήριο αποφαίνεται ότι από την ίδια τη φρασεολογία της οδηγίας προκύπτει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν ότι κάθε εργαζόμενος διαθέτει, ανά περίοδο επτά ημερών, μια ελάχιστη περίοδο συνεχούς ανάπαυσης εικοσιτεσσάρων ωρών (στις οποίες προστίθενται ένδεκα ώρες ημερήσιας ανάπαυσης), και τούτο χωρίς να προσδιορίζεται ο χρόνος κατά τον οποίον πρέπει να χορηγείται αυτή η ελάχιστη περίοδος.

Ακολούθως, όσον αφορά το πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται η φράση «ανά περίοδο επτά ημερών», το Δικαστήριο εκτιμά ότι η εν λόγω περίοδος δύναται να θεωρηθεί ως περίοδος αναφοράς, ήτοι μια συγκεκριμένη περίοδος εντός της οποίας πρέπει να χορηγείται ορισμένος αριθμός ωρών συνεχούς ανάπαυσης, ανεξαρτήτως του χρόνου κατά τον οποίον χορηγούνται αυτές οι ώρες ανάπαυσης.

Τρίτον, όσον αφορά τον σκοπό της οδηγίας, το Δικαστήριο υπενθυμίζει ότι αυτός συνίσταται στην αποτελεσματική προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων. Κάθε εργαζόμενος πρέπει, επομένως, να απολαύει επαρκούς χρόνου ανάπαυσης. Εντούτοις, η οδηγία καταλείπει ορισμένη ευελιξία στα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή της, παρέχοντάς τους επομένως ορισμένο περιθώριο εκτιμήσεως αναφορικά με τον χρόνο κατά τον οποίον πρέπει να χορηγείται αυτή η ελάχιστη περίοδος. Η ερμηνεία αυτή βαίνει δυνητικώς προς όφελος του εργαζομένου, διότι καθιστά δυνατή τη χορήγηση σε αυτόν πολλών συνεχόμενων ημερών ανάπαυσης, κατά τη λήξη μιας περιόδου αναφοράς και κατά την αρχή της επόμενης.

Print Friendly, PDF & Email