Οι άξιοι του δημοσίου και το άρρωστο κράτος

Print Friendly and PDF

• Ζητούνται τομές που θα αλλάξουν το κράτος του 1960

Ένα από τα σλόγκαν που επιστράτευσε ο Νίκος Αναστασιάδης για να εκλεγεί στον προεδρικό θώκο το 2013 ήταν ότι «θα αλλάξουμε το κράτος». Με το σλόγκαν αυτό ήθελε να επισημάνει τις αδυναμίες και τις στρεβλώσεις του δημοσίου τομέα και να μεταφέρει στους πολίτες το μήνυμα ότι κατά τη διακυβέρνηση του θα ξηλώσει τις πρακτικές του κράτους του 1960, όπως χαρακτηριστικά έλεγε.

Οι αλλαγές που υποσχόταν ο κ. Αναστασιάδης αφορούσαν βασικά την πάταξη της γραφειοκρατίας, την αύξηση της αποδοτικότητας και παραγωγικότητας της δημόσιας υπηρεσίας, την καλύτερη (και κυρίως γρηγορότερη) εξυπηρέτηση των πολιτών από τις δημόσιες υπηρεσίες, την ευρύτερη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας από το κράτος, την καλύτερη αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων και πολλά άλλα παρόμοια.

Σίγουρα, κατά την απερχόμενη 5ετία, έγιναν αρκετές προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, με κυριότερη την πρωτοβουλία της κυβέρνησης για τη μεταρρύθμιση της δημόσιας υπηρεσίας, που δυστυχώς ακόμα εκκρεμεί στις καλένδες της Βουλής.

Ωστόσο, αν αξιολογήσουμε συνολικά την κατάσταση μπορούμε να πούμε ότι στα πέντε αυτά χρόνια δεν άλλαξαν πολλά προς το καλύτερο. Η γραφειοκρατία συνεχίζει να κυριαρχεί, η απόδοση της δημόσιας υπηρεσίας βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα, η εξυπηρέτηση των πολιτών νοσεί (παρά το σωστό μέτρο της αύξησης των ΚΕΠ), η χρήση της νέας τεχνολογίας είναι περιορισμένη στο δημόσιο, ενώ η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων συνεχίζει να προκαλεί κάθε νοήμονα άνθρωπο σ’ αυτόν τον τόπο.

Εν έτη 2017, η ΕΔΥ διά του Προέδρου της ανακοινώνει ότι «το 93.14% των δημοσίων υπαλλήλων αξιολογήθηκε ως εξαίρετοι σε όλα τα στοιχεία, ενώ από τους 12.308 που αξιολογήθηκαν μόνο 3 κρίθηκαν «μη ικανοποιητικά» επί 2-3 στοιχείων από τα 8 της αξιολόγησής τους».

Μόνο απ’ αυτά τα αποτελέσματα που ανακοίνωσε ο Πρόεδρος της ΕΔΥ, αντιλαμβανόμαστε το σοβαρό πρόβλημα που υπάρχει στο δημόσιο. Κάποιοι μπορεί να αποδώσουν αυτές τις αστείες αξιολογήσεις είτε στο υφιστάμενο σύστημα, είτε στην ανεπάρκεια των αξιολογητών, είτε στις στενές διαπροσωπικές σχέσεις που διαχρονικά έχουν αξιολογητές και αξιολογούμενοι.

Εμείς, λέμε ότι εκτός από όλα τα πιο πάνω, υπάρχει γενικότερο πρόβλημα στο δημόσιο που έχει να κάνει με το ευνοϊκό καθεστώς εργασίας στο χώρο αυτό. Από τη στιγμή που υπάρχει η μονιμότητα, οι ανελίξεις θέσεων λόγω χρόνων υπηρεσίας, οι αναβαθμίσεις θέσεων λόγω κομματικών παρεμβάσεων, η έλλειψη κινήτρων για υψηλότερες αποδόσεις και άλλα, τότε δεν μπορούμε να προσδοκούμε σε μια σύγχρονη, ευέλικτη και παραγωγική δημόσια υπηρεσία. Και από τη στιγμή που δεν έχει κίνητρα να κινηθεί γρηγορότερα η δημόσια υπηρεσία, θα υπάρχει και γραφειοκρατία και κακή εξυπηρέτηση των πολιτών και όλες οι άλλες στρεβλώσεις που όλοι βιώνουμε μόλις πλησιάσουμε σε κρατική υπηρεσία.

Επειδή, πάλι βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο και πάλι θα ακούσουμε πολλά για την ανάγκη εκσυγχρονισμού του κράτους και των δομών τους, απαιτούμε αυτή τη φορά από τους υποψήφιους να καταγράψουν επ’ ακριβώς τι θα κάνουν εάν ο λαός τους επιλέξει στον προεδρικό θώκο.

Να μας πουν με λεπτομέρεια ποιες τομές, πως και πότε θα επιφέρουν για να αλλάξει επιτέλους η σημερινή κατάσταση, όπου έχουμε ένα δαιδαλώδες κράτος το οποίο το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να καταβροχθίζει το δημόσιο χρήμα ή καλύτερα τους φόρους του ιδιωτικού τομέα.

Μέσα στην κρίση κανένας δημόσιος υπάλληλος δεν έχασε τη θέση εργασίας του. Κανένας δεν ένοιωσε ανασφάλεια. Κανένας δεν ήρθε κατάφατσα αντιμέτωπος με το ψυχρό πρόσωπο της ανεργίας και της χρεοκοπίας.

Άρα, οι πολίτες έχουν απαίτηση, τώρα που βελτιώνεται η οικονομία, να δουν και σοβαρές κινήσεις από το κράτος που να διευκολύνουν τη σχέση τους με το δημόσιο. Σίγουρα οι αυξήσεις μισθών, το άνοιγμα νέων θέσεων, η επαναφορά της ΑΤΑ, τα οποία προωθεί τώρα η κυβέρνηση, από μόνα τους δεν συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση…

Ιωσήφ Ιωσήφ

Print Friendly, PDF & Email