Οι επιλογές μας μετά από 43 χρόνια κατοχής

Print Friendly and PDF

• Μόνο αν πιεστεί η Τουρκία από ξένες δυνάμεις μπορεί να συναινέσει σε λύση

ΜΕΤΑ τα όσα λέχθηκαν από τη δική μας (ελληνοκυπριακή και ελλαδική) πολιτική ηγεσία, από την τουρκική πλευρά και από μέρους των Ηνωμένων Εθνών για το αδιέξοδο στο Κραν Μοντανά, προκύπτουν κάποια βασικά συμπεράσματα που χρήζουν αξιολόγησης. Τα συμπεράσματα αυτά είναι τα εξής :

– Τους αμέσως επόμενους μήνες δεν πρόκειται να υπάρξει άλλη ουσιαστική προσπάθεια για επίλυση του κυπριακού.

– Η δική μας πλευρά επιθυμεί συνέχιση της διαδικασίας λύσης απ’ εκεί που έμεινε στο Κραν Μοντανά, με έμφαση στα θέματα που αφορούν την κατάργηση των επεμβατικών δικαιωμάτων της Τουρκίας και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων.

– Η τουρκική πλευρά αναζητά άλλες προσεγγίσεις στο κυπριακό και στα υπόψη της φαίνεται να είναι η έξοδος από τη διαδικασία του ΟΗΕ και στο βάθος η δημιουργία δύο χωριστών κρατών στην Κύπρο.

– Τα Ηνωμένα Έθνη, παρά τις λεκτικές τους παραινέσεις προς τα δύο μέρη, είναι επιφυλακτικά στο να αναλάβουν νέα πρωτοβουλία, όπως αυτές που είδαμε στο Μοντ Πελεράν και στο Κραν Μοντανά.

Αυτή, κατά τη γνώμη μας, είναι η σημερινή εικόνα στο κυπριακό. Αν μάλιστα αναλογιστούμε ότι εμείς έχουμε προεδρικές εκλογές το Φεβράρη του 2018 και η Τουρκία στη συνέχεια, φαίνεται ότι θα είναι πολύ δύσκολη η ανάληψη κάποιας πρωτοβουλίας για επανεκκίνηση του κυπριακού.

Με αυτό το σκηνικό μπροστά μας, που περίπου επαναλαμβάνεται για 43 χρόνια, νομίζουμε ότι εμείς δεν έχουμε πολλές επιλογές, παρά να προσπαθήσουμε να ενημερώσουμε τη διεθνή κοινότητα και ειδικά την Ε. Ένωση, της οποίας είμαστε μέλος, για την ορθότητα των θέσεων μας, ώστε η Κύπρος να καταστεί ένα φυσιολογικό ευρωπαϊκό κράτος.

Στα πλαίσια αυτά και σε στενή συνεργασία με την Ελλάδα θα πρέπει να αξιοποιήσουμε το κακό κλίμα που υπάρχει σήμερα στην Ευρώπη κατά της Τουρκίας. Οι σχέσεις της Άγκυρας με τη Γερμανία, την Αυστρία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες βρίσκονται στο χειρότερο σημείο τους. Η δική μας παρέμβαση δεν θα πρέπει να εστιαστεί σε πολεμική κατά της προώθησης των ευρωτουρκικών σχέσεων, αλλά στην εξασφάλιση άσκησης πιέσεων πάνω στην Τουρκία από την Ευρώπη. Μετά τις εκλογές στη Γερμανία, το τοπίο θα καταστεί πιο καθαρό, ως προς το πως η Ευρώπη θα χειριστεί την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας.
Επίσης, θα πρέπει να συνεχίσουμε το ενεργειακό πρόγραμμα μας, ώστε αφενός να εμπλέξουμε περισσότερο τα διεθνή συμφέροντα στην Κύπρο και αφετέρου να συμβάλουμε στο μεγάλωμα του χάσματος μεταξύ Άγκυρας και των χωρών που έχουν εμπλακεί στο φυσικό αέριο της Κύπρου.

Ακόμα θα πρέπει να συνεχίσουμε να στέλλουμε μηνύματα στους τουρκοκύπριους για να έρθουν πιο κοντά μας, πιο κοντά στην Ευρώπη, παρά να παραμείνουν όμηροι μιας τριτοκοσμικής Τουρκίας. Η πτυχή αυτή χρήζει λεπτών χειρισμών, διότι η Άγκυρα έχει το πάνω χέρι στα κατεχόμενα και οι τ/κ δεν είναι τόσο εύκολο να απολακτιστούν από τον έλεγχο της.

Μέσα απ’ αυτές τις πολιτικές, ίσως πετύχουμε τη συναίνεση της Τουρκίας σε μια σωστή και βιώσιμη λύση. Ίσως, η Άγκυρα κάτω από τις πιέσεις Ευρωπαίων και άλλων, αναγκαστεί να δει διαφορετικά το κυπριακό. Ίσως, αξιολογήσει τη μεγάλη εικόνα των συμφερόντων της και γίνει πιο συνεργάσιμη στο κυπριακό.
Αν αποτύχουν όλα αυτά, τότε δεν βλέπουμε πως μπορεί να λυθεί το κυπριακό, όπως επιδιώκει για 43 χρόνια η ηγεσία του τόπου.

ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ

Print Friendly, PDF & Email