Πόσο συχνά πρέπει να ελέγχω τον θυρεοειδή;

Print Friendly and PDF

Μεγάλη αύξηση παρουσιάζει στις μέρες μας ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα γι’ αυτό και χρειάζεται να γίνεται συχνά προληπτικός έλεγχος
Μεγάλη αύξηση παρουσιάζει στις μέρες μας ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα γι’ αυτό και χρειάζεται να γίνεται συχνά προληπτικός έλεγχος για την έγκαιρη διάγνωση της ασθένειας.

Η απάντηση στην ερώτηση, ποια είναι τα συμπτώματα, είναι πως ΔΕΝ υπάρχει απολύτως κανένα σύμπτωμα, τουλάχιστον στα αρχικά στάδια της νόσου. Μόνο εάν ο καρκίνος προχωρήσει αρκετά ώστε να προκαλέσει διόγκωση του ίδιου του αδένα ή των τραχηλικών λεμφαδένων τότε μπορεί κανείς να έχει τα πρώτα εμφανή στοιχεία από τη νόσο. Αυτό όμως είναι πραγματικά τραγικό και φυσικά δεν θέλουμε να φτάσουμε σε τέτοιο στάδιο.

Πρέπει ο κόσμος να είναι ενήμερος για τις παθήσεις του θυρεοειδούς και να ευαισθητοποιείται από τον γιατρό του στον απαραίτητο προληπτικό έλεγχο. Να προσθέσουμε πως ο έλεγχος του θυρεοειδούς είναι απαραίτητος όχι μόνο για τον καρκίνο αλλά και για άλλες παθήσεις του αδένα , καλοήθεις και αρκετά πιο συχνές, όπως: υπερ- ή υπο- θυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα, Νόσος Graves, όζοι κλπ.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία για την έναρξη του ελέγχου αυτού. Σήμερα ο μόνος έλεγχος που γίνεται υποχρεωτικά είναι στη γέννηση των παιδιών για πιθανή απλασία (απουσία) του θυρεοειδούς έτσι ώστε να αποφεύγονται τα κρούσματα του νανισμού που όλοι στο παρελθόν θυμόμαστε να έχουμε δει.

Συνήθως όμως οι λειτουργικές διαταραχές μπορεί να ξεκινήσουν από την εφηβεία και μετά. Σχεδόν πάντα οι γυναίκες υποβάλλονται σήμερα σε έλεγχο και πάλι, όταν πρόκειται να τεκνοποιήσουν, στα πλαίσια του ελέγχου που τις προτρέπει ο γυναικολόγος.

Δυστυχώς όμως…

καμία επίσημη οδηγία δεν υπάρχει για το γενικό πληθυσμό που να προέρχεται από φορείς όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός
Υγείας. Έτσι λοιπόν κάποιες διαγνώσεις θα γίνουν εντελώς τυχαία σε ελέγχους αίματος. Ακόμη κι έτσι πολλά κρούσματα καρκίνου, διαφεύγουν της διάγνωσης καθώς οι περισσότεροι από τους ιατρούς ελέγχουν μόνο τη θυρεοειδική λειτουργία (δηλ. τις ορμόνες) και σταματούν εκεί εάν αυτές είναι καλές (ευθυρεοειδισμός). Ο πλήρης όμως έλεγχος απαιτεί και άλλες εξετάσεις και κυρίως το υπερηχογράφημα του θυρεοειδούς και των παραθυρεοειδών.

Η γκάμα εξετάσεων που έχουμε στη διάθεση μας για τις διαγνώσεις των παθήσεων (καλοήθων και κακοήθων) είναι μεγάλη.

“Ανάλογα με την ηλικία, το φύλο, την κληρονομική προδιάθεση, τα συμπτώματα και τις βασικές θυρεοειδικές εξετάσεις, ο ενδοκρινολόγος ή ο χειρουργός θυρεοειδούς, θα προχωρήσει στο επόμενο επίπεδο με πιο εξειδικευμένο έλεγχο…”

Διαβάστε περισσότερα στο kontasou.com

Πηγή: protothema.gr