Τα παράδοξα με την ανεργία…

Print Friendly and PDF

• Είναι αδιανόητο με ρυθμό ανάπτυξης 3.5% του ΑΕΠ να έχουμε 44.000 άνεργους (10.2%)

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Eurostat το ποσοστό της ανεργίας στην Κύπρο συνεχίζει να βρίσκεται σε διψήφιο νούμερο. Συγκεκριμένα, με βάση αυτά τα στοιχεία, η ανεργία ανέρχεται στο 10.2% και σε πραγματικούς αριθμούς περιλαμβάνει περίπου 44.000 άτομα.

Παρά το ότι υπήρξε αποκλιμάκωση της ανεργίας και μέσα στον τελευταίο χρόνο μειώθηκε περίπου κατά 3% (από 13.1% πέρσι σε 10.2% φέτος), εντούτοις υπάρχουν απορίες, όπως:

Πως γίνεται η οικονομία να «τρέχει» με ρυθμό ανάπτυξης 3.5% του ΑΕΠ και η ανεργία να βρίσκεται στο 10.2%; Πως είναι δυνατόν να έρχονται και να εργοδοτούνται στην Κύπρο τόσοι Ευρωπαίοι πολίτες (κυρίως από την Ελλάδα) και άλλοι τόσοι τρίτων χωρών και οι δικοί μας άνεργοι να μη βρίσκουν μια θέση εργασίας; Πως εξηγείται το γεγονός να γίνονται τόσες επενδύσεις στον τόπο (τόσο από ξένες όσο και εγχώριες εταιρείες) και οι άνεργοι να μη μειώνονται; Πως δικαιολογείται το ότι πολλοί νέοι επιστήμονες μας παραμένουν στο εξωτερικό για εργασία και η ανεργία συνεχίζει να είναι στα ύψη;

Η αναντιστοιχία των αριθμών είναι τέτοια, που μας υποχρεώνει, να αποδώσουμε το παράδοξο στα εξής πιθανά φαινόμενα: Ίσως να μη αποδίδουν τα σχέδια εξευρέσεως εργασίας της κυβέρνησης. Ίσως να μην είναι στοχευμένες οι ενέργειες των αρμοδίων φορέων του κράτους για μείωση της ανεργίας. Ίσως κάποιοι προτιμούν να μένουν στην ανεργία και να λαμβάνουν επίδομα. Ίσως, κάποιοι προτιμούν το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, παρά την εργασία. Ίσως κάποιοι έχουν άλλα αδήλωτα εισοδήματα από άλλες πηγές και δεν πιέζονται για την εξεύρεση εργασίας.

Αν δεν ισχύουν τα πιο πάνω, τότε δεν μπορεί να εξηγηθεί γιατί η ανεργία συνεχίζει να βρίσκεται σε τόσο υψηλά επίπεδα. Γιατί, να μην αποκλιμακώνεται με γρηγορότερους ρυθμούς η ανεργία.

Είναι γνωστό ότι στην αγορά εργασίας επικρατούν διαχρονικές στρεβλώσεις. Πέραν από την άνιση μισθοδοσία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, υπάρχουν κι άλλες ανισορροπίες, οι οποίες οδηγούν σ’ αυτό το παράδοξο φαινόμενο. Λόγω την οικονομικής κρίσης και της ανόδου της ανεργίας στο 16%, κάπου χάσαμε την μπάλα.

Κατά τη γνώμη μας, χρειάζεται μια άλλη προσέγγιση στο σημαντικό οικονομικό και συνάμα κοινωνικό πρόβλημα της ανεργίας. Πρέπει να αναθεωρήσουμε τις πολιτικές, τις στρατηγικές και τις στοχεύσεις μας.

Κατ’ αρχήν θα πρέπει να γίνει μια νέα σοβαρή μελέτη για το ποιοι ηλικιακά και από πλευράς κατάρτισης, δυσκολεύονται να εξεύρουν εργασία. Να εξεταστεί το γιατί αδυνατούν ή δεν θέλουν να βρουν θέση εργασίας. Να διερευνήσουμε τι επικρατεί στην αγορά εργασίας για αυτούς τους ανθρώπους.

Μετά απ’ αυτή την έρευνα, θα πρέπει να εκπονηθούν συγκεκριμένα και στοχευμένα σχέδια και προγράμματα για αυτούς τους ανθρώπους. Να δοθούν νέα κίνητρα και στους εργοδότες για να υπάρξει αποτέλεσμα.

Πέραν αυτής της στοχευμένης δράσης, θα πρέπει  το κράτος να προσπαθήσει να μειώσει τα αντικίνητρα για εργασία. Να ξαναδεί τα θέματα που αφορούν το ποιοι, πόσα και για πόσο χρόνο λαμβάνουν ανεργιακό επίδομα ή Ελάχιστο Εγγυημένο  Εισόδημα, να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της αδήλωτης εργασίας και της παραοικονομίας και γενικά να θέσει υπό έλεγχο την αγορά εργασίας.

Εμείς, εκτιμούμε ότι με την αξιοσημείωτη ανάπτυξη που σημειώνει η οικονομία μας, είναι εύκολο να αποκλιμακώσουμε την ανεργία, ώστε να φτάσει στα επίπεδα του 3 – 5%. Για να γίνει, όμως, αυτό θα πρέπει να εκπονήσουμε συγκεκριμένη πολιτική και στρατηγική που να έχει ξεκάθαρες στοχεύσεις. Οι γενικές κινήσεις και πρωτοβουλίες για αντιμετώπιση της ανεργίας δεν αποδίδουν. Η εξαγγελία ανεφάρμοστων και αναποτελεσματικών σχεδίων δεν μειώνει την ανεργία.

Μόνο με στοχευμένες ενέργειες, νέα κίνητρα σε εργαζόμενους και εργοδότες και κατάργηση των αντικινήτρων για εργασία, μπορούμε να έχουμε τα αποτελέσματα, τα οποία επιθυμούμε. Και κυριολεκτικά είναι κρίμα για μια οικονομία που συνήλθε τόσο γρήγορα και με τέτοιο δυναμικό τρόπο από μια τόσο βαθιά κρίση, να μην μπορούμε να διαχειριστούμε τα επίπεδα ανεργίας.

Ιωσήφ Ιωσήφ

Print Friendly, PDF & Email