Τα αρνιά και τα ερίφια του ΓεΣΥ

Print Friendly and PDF

Σε μια χώρα που ο παραλογισμός αποτελεί τον κανόνα, αντί την εξαίρεση, το είδαμε κι’ αυτό. Η ΠΑΣΥΔΥ, δια του Γενικού Γραμματέα της, δηλώνει ότι τις εισφορές των δημοσίων υπαλλήλων για το ΓεΣΥ δεν θα τις καταβάλλουν οι ίδιοι, αλλά το κράτος!

Δεν γνωρίζουμε σε ποια λογική στηρίζεται αυτή η θέση της ΠΑΣΥΔΥ, όμως στο μόνο που μπορούμε να το αποδώσουμε είναι στην παρωχημένη νοοτροπία των δημοσίων υπαλλήλων να μην πληρώνουν τίποτα. Τα ίδια ίσχυαν πριν από λίγα χρόνια για την έκδοση ταυτοτήτων και διαβατηρίων ή για άλλες κρατικές υπηρεσίες που απολάμβαναν δωρεάν οι εργαζόμενοι στο δημόσιο. Ευτυχώς αυτά, μετά από ορθολογιστικές παρεμβάσεις, καταργήθηκαν.

Τώρα, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα προκλητική προς την υπόλοιπη κοινωνία απαίτηση. Να καλύπτει το κράτος τις συνεισφορές για την υγεία των δημοσίων υπαλλήλων! Και φυσικά, όλοι γνωρίζουμε ότι όταν λέμε κράτος, εννοούμε τους φορολογούμενους πολίτες κι’ όχι ένα απρόσωπο κουρβανά που διαθέτει πακτωλό χρημάτων. Με άλλα λόγια, η ΠΑΣΥΔΥ ζητά να επιδοτήσουν οι φορολογούμενοι και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα τις συνεισφορές υγείας των μελών της.

Κάποιος και αναφερόμαστε στην κυβέρνηση, οφείλει να πει ξεκάθαρα στην ΠΑΣΥΔΥ ότι δεν υπάρχουν χρήματα για να στηρίξει το κράτος τις εισφορές των δημοσίων υπαλλήλων στο ΓεΣΥ. Τα οικονομικά του κράτους μόλις που θεωρούνται βιώσιμα, ενώ οι φορολογούμενοι δεν αντέχουν άλλες επιβαρύνσεις και μάλιστα για να επιδοτούν τους δημόσιους υπαλλήλους. Η ξεκάθαρη αυτή τοποθέτηση θα έπρεπε να είχε γίνει από την πρώτη στιγμή που η ΠΑΣΥΔΥ έθεσε την παράλογη απαίτηση της. Δυστυχώς, αυτό δεν έγινε και τώρα δημιουργούνται σκιές για το ποιος θα συνεισφέρει για λογαριασμό των δημοσίων υπαλλήλων στο ΓεΣΥ.

Όμως, η εξέλιξη αυτή δείχνει και κάτι άλλο. Επιβεβαιώνει αυτό που η στήλη έγγραψε πολλές φορές: Κάποιοι ακόμα δεν κατάλαβαν ή κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν σε ποια οικτρή θέση βρέθηκε η οικονομία μας το 2013 και μετά.

Έχοντας τη μονιμότητα εργασίας τους, το ευνοϊκό ωράριο τους και τις γνωστές χαμηλές απαιτήσεις παραγωγικότητας και αποδοτικότητας, συνεχίζουν να επιζητούν περισσότερα. Αξιοποιώντας την προνομιακή θέση εργασίας τους, θέλουν κι’ άλλα. Αδιαφορώντας για την υπόλοιπη κοινωνία που ζει μέσα στην οικονομική αβεβαιότητα, την ανασφάλεια και την ανεργία, σπρώχνουν τα πράγματα στα άκρα.

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι η ίδια η κοινωνία θα αντιδράσει και δεν θα δεχθεί αυτή τη νέα πρόκληση. Θα σηκώσει το ανάστημα της και θα πει «φτάνει πια».

Αν παρ’ ελπίδα, κυβέρνηση και κόμματα, ελέω προεκλογικών σκοπιμοτήτων, αποδεχθούν και αυτή τη ρύθμιση, τότε είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Θα πρέπει όλοι που βρίσκονται στον ιδιωτικό τομέα να κατεβάσουν τα ρολά των επιχειρήσεων τους και να δώσουν τα κλειδιά στην ΠΑΣΥΔΥ. Δεν υπάρχει λόγος να εργάζονται και να έχουν ως συνεταίρους τους δημοσίους υπαλλήλους από το παράθυρο. Το ίδιο ισχύει και για τους εργοδοτούμενους του ιδιωτικού τομέα που βίωσαν τα περισσότερα λόγω της κρίσης.

Αν και δεν είναι δουλειά μας, κάνουμε έκκληση στην ΠΑΣΥΔΥ να αποσύρει αυτή την απαίτηση της. Είναι εκτός τόπου και χρόνου και ταυτόχρονα προκαλεί την υπόλοιπη κοινωνία. Αν θέλουμε ως τόπος να πάμε μπροστά, θα πρέπει να πάμε όλοι μαζί. Η προηγούμενη τακτική να χωρίζουμε τα αρνιά από τα ερίφια έχει αποτύχει. Δεν γίνεται κάποιοι να κάθονται στην πρώτη θέση και κάποιοι πίσω. Αυτό είναι αναχρονισμός και καταστροφικό.

Όσο δεν το αντιλαμβανόμαστε, μόνο κακό προκαλούμε στον τόπο…

Ιωσήφ Ιωσήφ

Print Friendly, PDF & Email