Η κόντρα Τραμπ-Ερντογάν και τα δικά μας συμφέροντα

 

  • Η νέα γεωστρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ και η διαχείριση Κύπρου και Ελλάδας

 

Για τα όσα (όντως συγκλονιστικά) συνέβησαν τις προηγούμενες μέρες αναφορικά με τις σχέσεις Τουρκίας-ΗΠΑ διαβάσαμε πολλά και διάφορα. Οι αναλύσεις των ξένων επικεντρώθηκαν στις διαφορές των δύο χωρών για το θέμα της αποφυλάκισης του Πάστορα που κρατείται στις τουρκικές φυλακές, για το θέμα του παγώματος στην αγορά των αμερικανικών πολεμικών μαχητικών F-35, για την απόφαση της Τουρκίας να προμηθευτεί τους ρωσικούς πυραύλους S-400 και άλλα παρόμοια. Μέχρι και για προσωπική βεντέτα μεταξύ Τραμπ-Ερντογάν διαβάσαμε σε κάποιες αναλύσεις !

 

Σίγουρα, οι πιο πάνω διαφορές των δύο χωρών είναι εξόφθαλμες. Όμως, κατά τη γνώμη μας, αυτά τα θέματα δεν θα μπορούσαν να προκαλέσαν την τόσο οργίλη αντίδραση του Αμερικανού προέδρου κατά της Τουρκίας, ώστε να επιχειρήσει σχεδόν να διαλύσει την οικονομία της. Τα σκληρά μέτρα και ο αποφασιστικός τρόπος δράσης Τραμπ και από την άλλη οι επικίνδυνες για τη χώρα του αντιδράσεις Ερντογάν, δείχνουν ότι υπάρχει πιο βαθύ χάσμα μεταξύ τους.

 

Και αυτό το χάσμα, που όντως υπάρχει (αναμένεται να διαφανεί το επόμενο διάστημα), δεν μπορεί παρά να έχει σχέση με τις γεωπολιτικές ισορροπίες της περιοχής. Όπως ήδη φαίνεται η ομάδα που χαράσσει σήμερα την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει μια άλλη προσέγγιση απ’ αυτή των προηγούμενων αμερικανικών κυβερνήσεων. Ειδικά για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και της Νότιας Ευρώπης, η νέα αμερικανική προσέγγιση φαίνεται να επιδιώκει ένα συμμαχικό προς τις ΗΠΑ μέτωπο που να περιλαμβάνει την Ιταλία, την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και να επεκτείνεται προς τα πάνω στα Βαλκάνια (ενδεικτικό η συμφωνία Ελλάδας-Σκοπίων για να βοηθήσει την ένταξη των Σκοπιανών στο ΝΑΤΟ) . Το μέτωπο αυτό φαίνεται να θεωρούν οι αμερικανοί ότι μπορεί να ανακόψει τις όποιες βλέψεις της Ρωσίας προς τη Μεσόγειο, η οποία κέρδισε την παρουσία της στη Συρία. Επίσης, οι ΗΠΑ φαίνεται να θεωρούν ότι οι χώρες αυτές μπορούν να συνεργαστούν με τις αμερικανικές εταιρείες για τα όποια κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου υπάρχουν στην περιοχή.

 

Στο σχεδιασμό αυτό, η Τουρκία του Ερντογάν κάνει νερά. Ενώ είναι μέλος του ΝΑΤΟ και σύμμαχος των ΗΠΑ συνάπτει σημαντικές συμφωνίες οικονομικού και στρατιωτικού χαρακτήρα με τη Ρωσία. Παρά τις διπλωματικές και άλλες παρεμβάσεις που έγιναν στον Ερντογάν, αυτός συνεχίζει να βλέπει προς τη Ρωσία και στο Ιράν. Όπως είναι λογικό, οι αμερικανοί δεν πρόκειται να το δεχθούν αυτό. Είναι αποφασισμένοι, αν δεν συμμορφωθεί, να τον βγάλουν από το παιχνίδι της περιοχής.

 

Άρα, η σύγκρουση που βλέπουμε σήμερα μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας δεν είναι για μικροδιαφορές που αφορούν τον Πάστορα κλπ, αλλά για λόγους γεωστρατηγικής σημασίας. Και στο παιχνίδι αυτό, θέλουμε δεν θέλουμε είμαστε και εμείς και η Ελλάδα. Η αποφυλάκιση των δύο ελλαδιτών στρατιωτικών δεν έγινε τυχαία στις 14 Αυγούστου, όπου η σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας ήταν στο απόγειο της. Ήταν μια κίνηση Ερντογάν για να καλοπιάσει την Ε. Ένωση, ώστε να κλείσει ανοικτά μέτωπα και να δείξει ότι μόνο ο Τραμπ είναι εναντίον του.

 

Επειδή αυτή τη στιγμή κανένας δεν ξέρει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα και κατά πόσον θα συνεχιστεί η κόντρα Τραμπ-Ερντογάν, εμείς θα πρέπει να αξιολογούμε τα δρώμενα και να εμβαθύνουμε στην ανάλυση των νέων δεδομένων. Η αλλαγή στη γεωστρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ για την περιοχή μας είναι εμφανής. Εμείς πρέπει να την αξιοποιήσουμε με τρόπο που να εξυπηρετήσουμε τα δικά μας συμφέροντα είτε στο κυπριακό, είτε στην οικονομία. Με ποιο τρόπο και πως θα τη διαχειριστούμε είναι ευθύνη των κυβερνήσεων Κύπρου και Ελλάδας...

 

ΙΩΣΗΦ ΙΩΣΗΦ

 

 

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ