Τα συμφέροντα της Κύπρου και ο «ψυχρός πόλεμος»

• Χωρίς να χαλάμε τις σχέσεις με τη Ρωσία να συνεχίσουμε τη συμμαχία με ΗΠΑ και χώρες της τριμερούς

Το παιχνίδι έχει χοντρύνει επικίνδυνα. Η ανεύρεση φυσικού αερίου, οι τριμερείς συνεργασίες με άξονα την Κύπρο και η δημιουργία ενεργειακού τόξου στη ΝΑ Μεσόγειο υπό την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ, φαίνεται ότι αφύπνισαν τη ρωσική αρκούδα. Μόλις δε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανακοίνωσε στο 6ο Ενεργειακό Συμπόσιο ότι οι ΗΠΑ και χώρες της Ε. Ένωσης ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν στις τριμερείς, η Μόσχα με δήλωση της εκπροσώπου της στο Υπουργείο Εξωτερικών αντέδρασε με μια πρωτοφανή, χοντροκομμένη και αντιδιπλωματική ρητορική που ξάφνιασε τους πάντες.

Ήδη, η «επίθεση» της Μόσχας κατά της Κύπρου (και έμμεσα κατά των ΗΠΑ) συζητείται και αξιολογείται, όχι μόνο από τις χώρες που συμμετέχουν στις τριμερείς (Κύπρος, Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτο), αλλά και από τα κέντρα αποφάσεων στην Ουάσιγκτον και στις Βρυξέλλες.

Είναι προφανές ότι η οργίλη αντίδραση της Μόσχας έχει να κάνει με τις κυοφορούμενες συμμαχίες στη ΝΑ Μεσόγειο για έλεγχο του φυσικού αερίου και των ενεργειακών διαδρόμων της περιοχής. Απ’ αυτό το κάδρο, η Μόσχα απουσιάζει και την πρωτοκαθεδρία την έχουν οι ΗΠΑ, οι οποίες μέσω των χωρών που συμμετέχουν στις τριμερείς και τις εταιρείες που διενεργούν τις γεωτρήσεις, ελέγχει πλέον το παιχνίδι.

Το τόξο χωρών που θα έχει το «πάνω χέρι» στα ενεργειακά της περιοχής αποτελείται από την Ιταλία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Κύπρο, το Ισραήλ και την Αίγυπτο. Όλες αυτές οι χώρες, μαζί με τις ΗΠΑ, θα ελέγχουν το ενεργειακό παιχνίδι της περιοχής. Τα ερίσματα της Μόσχας στην περιοχή εξαντλούνται μόνο στη Συρία και αυτό όσο ο πολιτικός έλεγχος της χώρας αυτής βρίσκεται στα χέρια του Άσαντ.

Πέραν αυτών, η Μόσχα αισθάνεται ότι χάνει το παιχνίδι και στα Βαλκάνια, αφού η συμφωνία των Πρεσπών βάζει και τα Σκόπια κάτω από την ομπρέλα του ΝΑΤΟ. Για αντιμετώπιση όλων αυτών των αδιεξόδων, ο Πούτιν στράφηκε προς την Τουρκία, μόλις είδε τις σχέσεις του Ερντογάν να διασαλεύονται με τον Τραμπ.

Είναι φανερόν ότι βρισκόμαστε στη μέση ενός σκληρού γεωπολιτικού παιχνιδιού των υπερδυνάμεων για γεωστρατηγικό, ενεργειακό και οικονομικό έλεγχο της ΝΑ Μεσογείου.

Η αντίδραση της Μόσχας ήταν διπλωματικά άτσαλη και λεκτικά άκομψη, όμως αποτελούσε και προειδοποίηση για τη συνέχεια. Μπορεί η εκπρόσωπος του Ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών να επικαλέστηκε τη δήθεν στρατικοποίηση της Κύπρου από τις ΗΠΑ, όμως στο στόχαστρο της ήταν όλα όσα σχεδιάζονται στο ενεργειακό ταμπλό της περιοχής.

Εμείς, τώρα έχουμε τη μεγάλη ευθύνη να διαχειριστούμε αυτή τη σύγκρουση των μεγάλων. Από τη μια δεν θα πρέπει να διακινδυνεύσουμε την επιτυχή έκβαση του ενεργειακού σχεδιασμού και από την άλλη να μη χαλάσουμε τις καλές σχέσεις μας με τη Ρωσία (για πολλούς ευνόητους λόγους). Πως θα καταφέρουμε να τετραγωνίσουμε αυτό τον κύκλο;

Σε άλλες εποχές, παλαιότερα, όταν ξαναβρεθήκαμε στη μέση του ψυχρού πολέμου, δεν τα καταφέραμε, αλλά αντίθετα οι χειρισμοί μας οδήγησαν την Κύπρο σε περιπέτειες.

Τώρα, τα δεδομένα είναι διαφορετικά, λόγω της ένταξης μας στην Ε. Ένωση. Όμως, και πάλι η Κύπρος πρέπει να περπατήσει πάνω στο τεντωμένο σχοινί της γεωστρατηγικής διελκυστίνδας των δύο υπερδυνάμεων.

Η Κύπρος οφείλει να εξυπηρετήσει τα δικά της συμφέροντα και μόνο. Αυτό σημαίνει ότι συστρατευόμαστε με εκείνους που μας βοηθούν να πετύχουμε τους στόχους μας. Και οι στόχοι μας είναι δύο, η εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου μας και η σωστή επίλυση του κυπριακού.

Στην προκειμένη περίπτωση, η Μόσχα δεν μπορεί να μας βοηθήσει ούτε στον πρώτο, ούτε στον δεύτερο στόχο. Στα ενεργειακά είναι εντελώς απούσα και δεν έχει κανένα ρόλο και λόγο, ενώ και στο κυπριακό η στήριξη της είναι μόνο θεωρητική. Μάλιστα, έχει αναπτύξει τέτοιες πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές σχέσεις με την Τουρκία, που μάλλον θα έπρεπε να εξοργίζει τη Λευκωσία.

Χωρίς να μπαίνουμε στην ουσία τις αντιπαλότητας των δύο υπερδυνάμεων, θα πρέπει να ελιχθούμε διπλωματικά για να πετύχουμε τους στόχους μας χωρίς να χαλάμε τις σχέσεις μας με τη Μόσχα, επιβάλλεται να συνεχίσουμε τη στενή συμμαχία με τις ΗΠΑ και τις χώρες των τριμερών συνεργασιών.

Κατανοούμε ότι ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, όμως δεν έχουμε επιλογή. Οφείλουμε να δούμε τα δικά μας συμφέροντα κι όχι του οποιουδήποτε άλλου. Αυτή είναι σήμερα η μεγάλη ευθύνη τόσο της κυβέρνησης, όσο και της πολιτικής ηγεσίας. Ελπίζουμε όλοι να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων, γιατί υπεράνω όλων είναι η Κύπρος.


Ιωσήφ Ιωσήφ

TAGS:
Print Friendly and PDF

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ